Ministerstwo Energii, PEJ i PGE podpisały porozumienie w sprawie drugiej elektrowni jądrowej

Data dodania: środa, 14 października 2026, autor: nuclear.pl

Ministerstwo Energii, Polskie Elektrownie Jądrowe oraz PGE Polska Grupa Energetyczna podpisały wczoraj podczas 4. Kongresu Energetyki Jądrowej porozumienie określające podział zadań przy przygotowaniu projektu drugiej polskiej elektrowni jądrowej (EJ2).

Porozumienie określa ramy współpracy obu spółek na etapie przygotowawczym inwestycji i wdraża założenia zaktualizowanego Programu polskiej energetyki jądrowej, przyjętego przez Radę Ministrów 29 września 2026 roku.

PEJ będą pełnić funkcję inwestora i koordynatora projektu, natomiast PGE przygotuje analizy rozważanych lokalizacji oraz wstępne studia wykonalności we współpracy z potencjalnymi dostawcami technologii. Prace te będą realizowane na rzecz PEJ.
Istotnym elementem przygotowań będzie dialog konkurencyjny z potencjalnymi dostawcami technologii i partnerami projektu. Uczestniczą w nim podmioty reprezentujące Stany Zjednoczone, Francję i Kanadę. Oprócz rozwiązań technicznych postępowanie obejmuje również warunki finansowania inwestycji i możliwość nawiązania szerszej współpracy strategicznej. Wstępne studia wykonalności przygotowywane przez oferentów mają dostarczyć danych pozwalających porównać proponowane rozwiązania.

Dla EJ2 rozważana jest technologia wielkoskalowych reaktorów wodnych. Ostateczny wybór rozwiązania będzie powiązany z oceną parametrów technicznych, warunków realizacji inwestycji, modelu finansowania oraz zakresu współpracy z partnerem technologicznym.
Preferowanymi lokalizacjami drugiej elektrowni jądrowej są Bełchatów i Konin. Wskazanie tych obszarów nie oznacza jednak ostatecznego rozstrzygnięcia lokalizacyjnego. Wymagane będą szczegółowe badania i analizy potwierdzające możliwość realizacji inwestycji, w tym ocena uwarunkowań terenowych, środowiskowych, infrastrukturalnych oraz możliwości przyłączenia elektrowni do krajowego systemu elektroenergetycznego.

Zgodnie z harmonogramem Programu polskiej energetyki jądrowej wybór partnera strategicznego i technologii planowany jest na 2027 rok. Rozpoczęcie budowy przewidywane jest około 2032 rok, natomiast uruchomienie pierwszego bloku energetycznego – około 2040 roku. Są to terminy planistyczne, których dotrzymanie będzie zależało od przebiegu kolejnych etapów przygotowania projektu, uzyskiwania decyzji administracyjnych, organizacji finansowania i realizacji prac budowlanych.
Przygotowanie EJ2 będzie prowadzone równolegle z realizacją pierwszej polskiej elektrowni jądrowej w lokalizacji Lubiatowo-Kopalino. Projekt EJ1 obejmuje trzy bloki AP1000 o łącznej mocy elektrycznej 3750 MWe. Wylanie pierwszego betonu jądrowego planowane jest na 2028 rok, a uruchomienie pierwszego bloku na 2036 rok.

Doświadczenia zdobywane podczas przygotowania pierwszego projektu mają ułatwić prowadzenie kolejnej inwestycji, szczególnie w obszarach zarządzania dokumentacją, koordynacji procesów administracyjnych, organizacji współpracy z dostawcami oraz przygotowania krajowych przedsiębiorstw do udziału w realizacji elektrowni. Nie oznacza to jednak, że oba projekty będą miały identyczne uwarunkowania. EJ2 będzie wymagała odrębnych analiz lokalizacyjnych, technicznych i środowiskowych, a także wypracowania własnego modelu kontraktowego i finansowego.

Ważnym zagadnieniem pozostanie udział polskich przedsiębiorstw w łańcuchu dostaw. Potencjalne możliwości obejmują między innymi roboty budowlane, konstrukcje stalowe, instalacje mechaniczne i elektryczne, automatykę przemysłową, transport, logistykę oraz usługi inżynieryjne. Rzeczywisty zakres udziału krajowego przemysłu będzie jednak zależał od wymagań technicznych dostawcy technologii, kwalifikacji przedsiębiorstw, systemów zapewnienia jakości oraz zdolności do realizacji prac zgodnie z wymaganiami obowiązującymi w energetyce jądrowej.

W informacji dotyczącej programu wskazano, że udział polskich firm w budowie pierwszego reaktora może wynieść około 40 proc. wartości projektu, a przy kolejnych blokach wzrosnąć nawet do około 70 proc. Są to wartości szacunkowe, których osiągnięcie będzie wymagało stopniowego rozwoju kompetencji krajowych przedsiębiorstw oraz ich włączenia w łańcuchy dostaw na możliwie wczesnym etapie przygotowania inwestycji.